Acute psychotherapie is geen aparte psychotherapieschool. Maar het is ook niet simpelweg reguliere psychotherapie die in minder tijd wordt uitgevoerd. De acute context vraagt dat de behandeling voortdurend wordt afgestemd op wat er nú speelt en wat op dat moment haalbaar is.
De centrale vraag is daardoor niet alleen welke interventie in theorie passend is, maar vooral welke interventie op dit moment bruikbaar is. Een techniek kan inhoudelijk goed passen en toch te veel vragen wanneer iemand ernstig ontregeld, uitgeput of nauwelijks in staat is informatie vast te houden.
Vijf dingen die voortdurend kunnen verschuiven
De crisisformulering geeft richting
Een werkbare crisisformulering helpt om die keuzes niet willekeurig te maken. Zij geeft een voorlopig antwoord op de vraag wat er op dit moment gebeurt, wat de crisis beïnvloedt en waar psychologisch gezien het meest bruikbare aangrijpingspunt ligt.
Voor de praktijk
Acute psychotherapie vraagt dus niet per definitie minder psychologische behandeling. Ze vraagt vooral preciezere afstemming: wat is nú nodig, wat is haalbaar en welke stap helpt iemand voldoende verder om weer meer ruimte te krijgen?
Daarom bepaalt niet alleen de diagnose of behandelvorm wat er gebeurt. De actuele crisis, de draagkracht van de patiënt en de context waarin het contact plaatsvindt blijven mede bepalen hoe psychotherapie eruitziet.
Dit bericht is een inhoudelijke Levenswerk-publicatie binnen de categorie Acute GGZ.